Festiwal 28. Orłów — Rozmowy z twórcami

„Sanatorium pod Klepsydrą według..." | Rozmowa po seansie

Rozmowa po seansie „Sanatorium pod Klepsydrą według braci Quay.”. Schulz bez gabloty – do przeżycia, nie do odtwarzania. Po seansie spotkaliśmy się z aktorką Wiolettą Kopańską oraz scenografką Agatą Trojak. Rozmowę z twórczyniami poprowadził Artur Zaborski. Twórcy filmu zapraszają do świata, który najpierw powstał w wyobraźni – z rysunków, snów i wizualnych impulsów – a dopiero później został zmaterializowany na planie. Bez porównań z filmem Wojciecha Jerzego Hasa i bez potrzeby rywalizacji z klasyką. To osobista interpretacja Schulzowskiej wrażliwości, a nie próba jej cytowania. Scenografka Agata Trojak opowiada o tworzeniu przestrzeni, która nie była tłem, lecz żywym organizmem reagującym na aktorów i kamerę. Inspiracją były nie tylko teksty Brunona Schulza, ale także jego rysunki i sposób myślenia obrazem. Wioletta Kopańska zdradza kulisy pracy nad trzema wcieleniami kobiecej obecności – pokojówki, asystentki i Adeli 2. Ruch, gest i relacja z przestrzenią okazały się ważniejsze niż słowa. Kluczowe były zaufanie, uważność i poczucie bezpieczeństwa na planie. To spotkanie o kinie, które z szacunkiem sięga po literaturę, ale mówi własnym językiem. „Sanatorium pod Klepsydrą według braci Quay”, które nie ogląda się jak adaptację – lecz jak sen. Cykl: Festiwal 28. Orłów — Rozmowy po seansach. Polska Nagroda Filmowa. Realizacja LIVE — AMA FILM ACADEMY